Blade, Morgan - Het apocalypsverbond

Waardering ***

De nu 25-jarige auteur Meaghann Baeken, die schrijft onder het pseudoniem Morgan Blade, begon al op haar tiende met schrijven na een dichtwedstrijd. Ze leest zelf ook graag fantasy en het is dan ook geen wonder dat zij zich hier graag in verdiept en research doet naar allerlei magische wezens, wat haar eigen schrijven ten goede komt. Haar beste openingszin is, volgens eigen zeggen, te vinden in dit boek; Het moment dat ik dacht te sterven, likten er verschroeiende vlammen aan mijn huid. Al in september 2018 was ze bezig met het plotten van het vervolg op Het Apocalypsverbond dus met een beetje geluk laat dit niet al te lang op zich wachten (bron https://www.anderwereld-magie.nl/a-53525259/schrijversinterviews/schrijversinterview-met-meaghann-baeken-a-k-a-morgan-blade/).

Als de jonge heks Lux onverwachts voor Dood verschijnt, biedt hij haar de mogelijkheden tot een tweede leven mits zij zich aan zijn voorwaarden houdt. Een duister genootschap, Turbatio Mala, wil de wereld onderwerpen aan zwarte magie. Aan Lux de taak om dit tegen te houden. Samen met bondgenoten gaat Lux de strijd aan, maar zal hun vriendschap sterk genoeg zijn?

De cover van Het apocalypsverbond  oogt wel intrigerend met de paarse ogen en de duistere kleren achter het geringde symbool. De duistere kleur past wel goed bij de fantasyboeken, al is het de vraag of het in de boekhandel echt zal opvallen. Blade opent het boek met een tekst van zangeres P!nk die de meeste lezers wel zullen kennen. Deze past erg goed bij de opening van het boek, waarbij blijkt dat de eerder door de auteur genoemde openingszin inderdaad de lezer naar binnen trekt. Het boek is geschreven in de ik-vorm, vanuit het perspectief van de jonge heks Lux, die we door het boek heen steeds beter leren kennen wanneer ze stukjes van haar verhaal deelt met een vriend. Deze vrouw, met het hart op de goede plaats, weet hoe ze dingen voor elkaar kan krijgen en komt bij momenten doortastend over maar Blade weet ook haar kwetsbare en onzekere kant wel tot leven te brengen. Naast haar fungeren beste vriendin en Pixie Cassie, meesterdief River en kunstenares Ross als haar bondgenoten. Cassie is creatief, enthousiast en voortvarend waar vriendin Ross juist de rustigere vrouw in de groep lijkt te zijn. Dat Lux beide al goed kent is wel te merken, maar door het invoegen van de nieuwkomer River maakt Blade ruimte om hun drieën verder uit te diepen. Hiernaast zijn belangrijke personen Dood Ripley en zijn broeders, die vooral wat clichématig zijn neergezet.
Het plot oogt wat simpel en weet het niveau van makkelijkheid niet echt te ontstijgen, wat vooral ruimte biedt om in volgende delen iets meer onverwachte elementen in te voegen. Sommige dingen gaan te makkelijk, zoals het verzamelen van de bondgenoten, of zijn te voorspelbaar, zoals het verliezen van een persoon. Door de prettige schrijfstijl van Blade leest het boek prettig weg en weet ze de lezer wel goed te boeien tot aan het einde, al is het de vraag voor welke leeftijd dit boek precies bedoeld is. Voor de fantasylezers die op zoek zijn naar allerlei gecreëerde werelden is dit boek minder geschikt, maar voor de beginnende fantasylezer of zij die vooral voor de magie gaan is dit een eerste deel dat uitnodigt om meer over de avonturen van Lux te lezen.